Op eigen benen staan. We krijgen het er al vroeg ingeprent. En wat is dat dan vervolgens? 

Ik merk dat vele mensen die bij mij aankloppen hier veelal een opgelegd, verwachtingsvol beeld bij hebben en ondertussen zwierezwabberen hun benen alle kanten op. 

Verhuisd naar het heerlijke Zweden!


Inmiddels ben ik meer dan een jaar woonachtig in het inspiratierijke oernatuurlijke Zweden. In een snoeperig rood-wit Zweeds peperkoekhuisje. Bos en water in overvloed, als het ware Friesland in het groot. Eindeloze ruimte om te mijmeren, te fantaseren en vele situaties van meerdere kanten kunnen en durven te bekijken.


Online sparren is gaandeweg een way of living geworden en wat online kan, kan natuurlijk ook in het echie. Wie weet kom je lekker naar Zuid Zweden en loop ik hier in deze prachtige natuur een stukje met je mee. Alles zal zich ontvouwen, precies zoals het past. Nieuwsgierig? Ik wel. Wat als alles mogelijk is, wat is er dan nog meer mogelijk.

Mijn naam is Hanneke Wolff en mede door de ogen van anderen gezien als levenslustige wereldreiziger, verfrissende bries, levensverbinder, woordentoverfee, ontwarder, wegwijzer, binnenwereldexplorer, resetter van allerlei rommel wat je niet hoeft te zijn, aandachtschenker, aansteker, mijmeraar, inspirator, trainer, schrijver, verteller, moeder, dochter, zus en vriendin. 

Zelf ben ik een groot gedeelte van mijn leven bezig om op eigen benen te staan en uit te vinden, hoe dat in haar werk gaat.

Een groot onderdeel van mijn voedingsbodem is de zelfdoding van mijn lieve moeder toen ik 13 jaar was. Dankzij deze gebeurtenis leef ik bewust voluit. Ik heb de nodige diepzielduiklessen gevolgd, niets is ooit af en ik neem vreugdevol, ongegeneerd deel aan het leven. Angst voor de dood is, in mijn ogen, angst om echt te leven. Leven & dood zijn, vanuit mijn gezichtspunt, onlosmakelijk met elkaar verweven.

Zorgvuldigheid, open- en eerlijkheid, de dingen benoemen zoals ze zijn, afstemmen en de kracht leven van kiezen, eenvoud en aandacht, dat zijn een aantal van mijn kernwaarden. 

Wat als alles mogelijk is, wat is er dan nog meer mogelijk? Eén van mijn smaakrijke lijfspreuken. 

Mijn sessies duren ongeveer anderhalf uur. Of ze nu buiten, binnen, online zijn. Ik start met een 3-gangen menu, oftewel  minimaal 3 keer zien we elkaar. Gewoon omdat ik mensen niet laat ronddobberen na één sessie, waarna het inzichten kan regenen. Afhankelijk van jouw vraag en wens, kijken we samen naar wat het meest passend is voor jou. 

Vaak is de eerste sessie tevens een proeverij en verkenning in: aan wie vertrouw jij je hele hebben en houwen toe. Vertrouwen hierin mag opgebouwd worden. Ook tussen de sessies in, houd ik contact met je. 

De ervaring leert dat na drie keer er ruimte is ontstaan om te onderzoeken wat en of er een vervolg gaat zijn. 

Mijn 3-gangen menu heeft waarde en wat is die waarde voor jou. In Nederland had ik vaste tarieven. Nu ik in Zweden woon, leef ik meer naar natuurlijke waarden. Uiteraard speelt pecunia in mijn bestaan een rol en wonen we niet gratuide. Toch ontstaan er steeds meer waarde-ruil bewegingen. Graag zou ik dat op werk-interactie-vlak ervaren. In afstemming is er van alles mogelijk. Met als uitgangspunt: wat past er in de co-creatie die er gaat ontstaan. Dit vergt algehele openheid en oprechtheid. Je uitspreken is het startpunt en anders durven kiezen. Dan zou het zomaar kunnen dat jij en ik samen een verrassingsreis aangaan vanuit: eindbestemming onbekend.